بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات

بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات
آنچه می خوانید...

بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات و راه های درمان آن

بی اختیاری ادرار یکی از مشکلات شایعی است که برخی از افراد پس از جراحی پروستات دچار آن می شوند. این وضعیت می تواند باعث مشکلات زیادی در زندگی فرد مبتلا می شود، اما روش های مختلفی برای کنترل و درمان آن وجود دارد. از تمرینات تقویت عضلات کف لگن گرفته تا درمان های دارویی و جراحی، گزینه های متعددی برای بهبود این مشکل به کار گرفته می شود. اطلاع از علت بی اختیاری و انتخاب روش درمانی مناسب می تواند به بیماران کمک کند تا در مدت زمان کوتاه تری درمان شوند.

علل بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات

بی اختیاری ادرار پس از جراحی پروستات می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد که شناخت این عوامل در انتخاب روش درمانی مناسب نقش مهمی دارد.

بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات
بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات
  • آسیب به عضلات اسفنکتر ادراری: عضلات اسفنکتر نقش مهمی در کنترل ادرار دارند. در برخی موارد، جراحی پروستات ممکن است به این عضلات آسیب برساند و باعث نشت غیرارادی ادرار شود.
  • ضعف عضلات کف لگن: عمل پروستات می تواند عضلات کف لگن را تحت تأثیر قرار دهد و باعث کاهش قدرت آن ها شود. این موضوع می تواند کنترل مثانه را دشوار کند و منجر به بی اختیاری استرسی شود.
  • آسیب به اعصاب کنترل کننده مثانه: برخی از اعصاب مسئول کنترل عملکرد مثانه در اطراف پروستات قرار دارند. در حین جراحی، احتمال آسیب به این اعصاب وجود دارد که می تواند باعث اختلال در عملکرد مثانه و بی اختیاری فوریتی شود.
  • تغییرات در ظرفیت و حساسیت مثانه: بعد از جراحی، مثانه ممکن است حساس تر شود یا ظرفیت نگهداری ادرار کم شود. این وضعیت می تواند باعث ایجاد احساس دفع ناگهانی و بی اختیاری فوریتی شود.
  • تأخیر در بهبود بافت ها: برخی بیماران ممکن است به زمان بیشتری برای بهبود کامل پس از جراحی نیاز داشته باشند. در این مدت، التهاب و تغییرات بافتی می تواند روی کنترل ادرار تأثیر بگذارد.
  • عوارض ناشی از پرتودرمانی: اگر بیمار پس از جراحی نیاز به پرتودرمانی داشته باشد، ممکن است این درمان به بافت های اطراف مثانه و مجرای ادراری آسیب وارد کند و بی اختیاری ادرار را شدید تر کند.

چه کسانی بیشتر در معرض بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات هستند؟

بی اختیاری ادرار پس از جراحی پروستات برای همه بیماران پیش نمی آید، اما برخی افراد بیشتر در معرض این عارضه قرار دارند. عوامل زیر می توانند احتمال بروز بی اختیاری ادرار را افزایش دهند:

  • مردان مسن تر به دلیل کاهش قدرت عضلات کف لگن و اسفنکتر ادراری، بیشتر در معرض بی اختیاری پس از جراحی پروستات قرار دارند.
  • بیمارانی که دچار بیماری هایی مانند دیابت، فشار خون بالا یا مشکلات عصبی هستند، ممکن است پس از جراحی با مشکلات بیشتری در کنترل ادرار مواجه شوند.
  • وزن بالا می تواند فشار بیشتری به عضلات کف لگن و مثانه وارد کند و احتمال بی اختیاری ادرار را افزایش دهد.
  • افرادی که قبلاً تحت عمل های جراحی لگن یا پرتودرمانی برای درمان سرطان قرار گرفته اند، ممکن است بیشتر مستعد آسیب های عصبی و عضلانی باشند که کنترل مثانه را تحت تأثیر قرار می دهد.
  • در مواردی که سرطان پروستات پیشرفته تر باشد و نیاز به برداشتن کامل پروستات و بافت های اطراف آن وجود داشته باشد، احتمال آسیب به اعصاب کنترل کننده مثانه بیشتر می شود.
  • برخی افراد به طور طبیعی عضلات کف لگن ضعیفی دارند. این ضعف می تواند پس از جراحی مشکلات کنترل ادرار را تشدید کند.
  • روش جراحی (مانند جراحی باز، لاپاراسکوپی یا رباتیک) می تواند تأثیر متفاوتی بر میزان آسیب به عضلات و اعصاب کنترل کننده مثانه داشته باشد.

مدت زمان بهبود بی اختیاری ادرار پس از عمل پروستات

مدت زمان بهبود بی اختیاری ادرار پس از عمل پروستات در افراد مختلف متفاوت است و به عواملی مانند سن بیمار، نوع جراحی، میزان آسیب به اعصاب و عضلات کف لگن و وضعیت کلی سلامت بستگی دارد. در بیشتر موارد، بی اختیاری ادرار در عرض سه تا شش ماه درمان می شود، اما برخی بیماران ممکن است تا یک سال یا بیشتر برای بازیابی کامل کنترل مثانه نیاز داشته باشند. در هفته های ابتدایی پس از جراحی، شدت بی اختیاری معمولاً بیشتر است و بیمار ممکن است هنگام سرفه، عطسه یا فعالیت های فیزیکی دچار نشت ادرار شود. با گذشت زمان و با انجام تمرینات تقویت کننده عضلات کف لگن، مانند تمرینات کگل، عملکرد مثانه بهتر می شود. بیمارانی که جراحی هایی مانند لاپاراسکوپی یا جراحی رباتیک انجام داده اند، معمولاً روند بهبودی سریع تری را تجربه می کنند. در برخی موارد که بی اختیاری شدید و مداوم باقی می ماند، پزشک ممکن است از روش های درمانی مانند داروها، فیزیوتراپی، تزریق مواد حجم دهنده در اطراف مجرای ادرار یا در موارد شدیدتر، کاشت اسفنکتر مصنوعی استفاده کند. رعایت توصیه های پزشکی، حفظ وزن مناسب و اجتناب از مصرف مواد محرک مثانه مانند کافئین و الکل نیز می تواند به تسریع روند بهبودی فرد مبتلا کمک کند.

بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات
بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات

مراجعه به پزشک برای درمان بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات

بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات یکی از مشکلاتی است که برخی بیماران با آن مواجه می شوند و برای درمان آن نیاز به مشاوره و درمان تخصصی دارند. برای مدیریت این مشکل و انتخاب روش های درمانی مؤثر، مراجعه به یک پزشک متخصص اورولوژی، ضروری است. دکتر مجتبی عاملی، فوق تخصص اندویورولوژی و لاپاراسکوپی، با سال ها تجربه در درمان مشکلات مربوط به پروستات، از تکنیک های نوین و کم تهاجمی برای کمک به بهبود وضعیت بیماران استفاده می کنند. ایشان با ارزیابی دقیق شرایط و نیازهای بیمار، بهترین گزینه های درمانی را پیشنهاد می دهند و مشکلاتی مثل بی اختیاری ادرار بعد از جراحی پروستات را درمان می کنند. برای مشاوره و دریافت نوبت، می توانید از طریق سایت دکتر عاملی اقدام کرده و وقت مشاوره خود را با ایشان تنظیم کنید.

دکتر مجتبی عاملی

متخصص جراحی کلیه و مجاری ادراری
فوق تخصص اندویورولوژی و لاپاراسکوپی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *